wyszukiwanie proste > WYSZUKIWANIE | 332 | WYNIKÓW
Wakacje, świat od podwórka
Jedna z dziewcząt napisała list do Izy Paszkowskiej. A tak przy okazji, od zeszłego numeru rubryka „Darmowe korepetycje” zmieniła nazwę na „Kochane problemy”. Tak nazywa się też cotygodniowa audycja w radiu eM. Jeśli ktoś miałby ochotę jej posłuchać, to informacje znajdzie na str. 37. Ale wracam do listu. Nastolatka pisze tak: „Nadchodzi lato, a ja nie wiem, jak uwolnić się od internetu. Dosłownie każdą wolną chwilę spędzam w domu przy komputerze.
Zauroczona w przyjacielu
Przyjaźnimy się od lat. Bywało, ze się skrycie w kimś podkochiwałam, ale to zawsze szybko mija. Spędzamy ze sobą wiele czasu, znajomi nazywają nas para, co go bardzo złości. Jest dla mnie przemiły, ale wysyła sprzeczne czasami sygnały. Chciałabym, byśmy się stali parą na zawsze, ale przed nami liceum, studia i tyle znajomości...
Niespokojna
Nudne wakacje?
Dawniej było wesoło, starsi koledzy nas zaczepiali, wygłupialiśmy się. Teraz oni mają 17 lat i uważają się za dorosłych, nie chcą już kontaktów z nami. Czujemy się z tym źle. W dodatku jedna ze starszych trochę koleżanek już może z nimi jechać na zabawy. To będą bardzo nudne wakacje.Chcę, żeby było jak dawniej.
Opuszczone 13-latka
Ultimatum
Moja najlepsza przyjaciółka zakochała się w chłopaku. Problem polega na tym, że temu chłopakowi nie podoba się ona, ale ja. Ona jest zła i rozumiem to. Mówi, że płacze po nocach. Najgorsze jest jednak to, że od jakiegoś czasu sama nie potrafię określić, co czuję do tego chłopaka. Powiedziałam jej to, a ona postawiła mi ultimatum: jeśli zostanę jego dziewczyną, przyjaźń między nami skończona. Nie wytrzymuję już tej chorej sytuacji, nie mam pojęcia, co zrobić.
15-latka
Ciągłe dołki
Zaczęłam biegać, mam wrażenie, że pomału nabieram pewności siebie. Niestety, zauważyłam, że dobra postawa trwa "do czasu". Staram się, planuję, zdrowo odżywiam, ćwiczę, modlę się i zawsze następuje trach. Albo dołek, albo porównywanie siebie do ogarniętych życiowo. Gdzie tam moje wyjście w góry w porównaniu do ich podróży. Czy praca nad sobą ma sens, jeśli mam wrażenie że zawsze wracam do punktu wyjścia - "dołka upodlenia" z płaczem, słodyczami, niewychodzeniem z domu i marnowaniem czasu przy komputerze?
Licealistka
