wyszukiwanie zaawansowane > WYSZUKIWANIE | 9134 | WYNIKÓW
Bóg sam wystarczy
Niech nic cię nie smuci, niech nic cię nie przeraża, wszystko mija, tylko Bóg jest niezmienny. Cierpliwością osiągniesz wszystko; Temu, kto posiadł Boga, niczego nie braknie. Bóg sam wystarczy. To nie moje słowa. To słowa św. Teresy z Ávila. Były dla niej tak ważne, że zapisała je i nosiła jako zakładkę w swoim brewiarzu, z którego codziennie się modliła. Zawsze miała je przy sobie. Dowiecie się o tym, przychodząc w tym roku na Roraty. A zakładam, że większość z Was będzie uczestniczyć w Roratach małogościowych.
Znużenie chodzeniem
Z moim chłopakiem poznałam się 6 lat temu. Byliśmy dziećmi, wiadomo. Kiedyś może coś między nami było, ale coraz bardziej to słabnie. Dziś powoli zaczynam sobie uświadamiać, że już chyba nic do niego nie czuję. Mamy coraz mniej wspólnych zainteresowań, gdy jestem na randce, chcę, aby jak najszybciej się skończyła. Nie chcę go okłamywać, więc postanowiłam zerwać. Tylko jak się do tego zabrać? Co mu powiedzieć?
12-latka
Porozumienie z rodzicami
Od dłuższego czasu mam problem z rodzicami. Ja uważam że to oni zachowują się nie fair w stosunku do mnie, bo nie wolno mi wychodzić na dwór ze znajomymi tylko mam się uczyć . Na nic mi nie pozwalają. Rodzice mówią mi, że mam się zmienić, gdyż uważają że nie da sie ze mną porozmawiać bo od razu sie denerwuję. Chciałabym od nich trochę zrozumienia, a mam tylko kary i zakazy.
13- latka.
Męczące komentarze
Denerwuje mnie ludzkie wtrącanie się do nie swoich spraw. Mam kolegę, z którym bardzo lubię przebywać, bo jest zabawny, sympatyczny i taki "w moim stylu", ale jednak traktuje go tylko jak kolegę. A wszyscy oczywiście 'strzelają' jakieś komentarze, docinki, nie tylko w moją stronę, jego też. Jeszcze jak to jest taki uroczy komentarz ze strony np. dobrej koleżanki, że pasujemy do siebie czy coś, to okay, ale jeśli ktoś nachalnie tak gada, to już jest infantylne. Przecież to nasza sprawa. Martwię się, czy te komentarze nie zrażą go do naszych rozmów.
Licealistka
Syndrom ofiary
Mamy małe mieszkanie, nie mam się gdzie uczyć, a matura w tym roku. Mam najwięcej obowiązków, ale nikt mnie nie szanuje. Mały brat mnie bije, starszy zrzuca na mnie swoje prace, wyzywa, uważa za głupią. Mama nie chce słyszeć skarg, tata pracuje poza granicami i przyjeżdża tylko na święta....
Rodzinna ofiara
