wyszukiwanie proste > WYSZUKIWANIE | 2487 | WYNIKÓW
Problem ze ścięciem włosów
Wczoraj mama po mnie przyjechała do szkoły. Mówiła, żebym poszła z nią do fryzjera. Nie chciałam. Potem się denerwowała i w końcu pojechaliśmy. Ta fryzjerka obcięła mi włosy o chyba 5 cm!!! I jeszcze przystrzygła grzywkę! Mama jej tak powiedziała. Później byłam strasznie na mamę zła. A ja głupia zrobiłam to dla niej, żeby się nie denerwowała. Ja miałam piękne włosy do czasu... Nie mogę zaakceptować tej fryzury. Nienawidzę moich włosów! . Przypięła mi spinką grzywkę i uważała, że jest dobrze. Z tą spinką wyglądam jak 5-latka! Chyba nie pójdę do szkoły. Tak będzie najlepiej. To wszystko wina mamy. Teraz muszę czekać, aż mi te włosy odrosną. Co mam zrobić?!!
12-latka
Zakochana przyjaciółka
Odkąd moja najlepsza przyjaciółka znalazła chłopaka, straciłyśmy praktycznie kontakt. Teraz tylko ciągle się kłócimy. Pewnego dnia powiedziałam jej, że czuję się odrzucona i teraz nie potrafimy normalnie rozmawiać. Kłócimy się, zaraz się przepraszamy i następnego dnia to samo. Czasami nie odzywamy się do siebie kilka dni. Ja już nie wiem, co robić. Bardzo ją lubię i nie chce jej stracić, ale codziennie płaczę albo dlatego, że przez nią tęsknię, albo dlatego, że znowu się kłócimy.
Zawieziona przyjaciółka
Jak być sobą?
Co mam robić, żeby być prawdziwą, być sobą-szczególnie w szkole. Problem jest w tym, że ja sama chyba nie do końca wiem, kim jestem, jaka chcę być. Z jednej strony czasem jestem nieśmiała, a z drugiej odważna. Chcę być towarzyska, ale łatwiej mi się otworzyć w gronie dobrych znajomych, przyjaciół. Nie lubię jak ktoś mi mówi, że jestem spokojna, poukładana, porządna, uczciwa, czysta, bo w ustach rówieśników i kolegów to brzmi tak prawie kpiąco. Nie chcę na siłą udawać. Staram się być miła, koleżeńska, no i później staję się taką klasową "ratowniczką" od wszystkiego. Nie do końca mi to pasuje. Jak być radosną, ale nie taką "zawsze do usług"? Ostatnio usłyszałam z ust jednego kolegi, że jestem od niego mądrzejsza. Może chodziło mu o to jak się uczę, ale na pewno mówił to poważnie i szczerze, nie wiedziałam jak zareagować na takie stwierdzenie. To było nawet miłe. Tylko, że wtedy sobie uświadomiłam, że może koledzy się mnie boją? Że jestem dla nich "za mądra", mam swoje zasady(typu nie ściągam i nie daję ściągać na sprawdzianie). Mama zwróciła mi kiedyś uwagę, że mogę
być dla moich rówieśników taki "ukłuciem" w sumienie. Czasem zdarzy mi się powiedzieć coś niemiłego, uszczypliwego, jakiś taki hmmm..."hejt" no i wtedy się zaczyna-...ja cię nie poznaję itp. Nawet "zyskałam" sobie opinię, że mam ostry język. Zdaję sobie z tego sprawę i nad tym pracuję. Ale czy właśnie takie wady mam "ukrywać" przed klasą? Czuję się momentami uwikłana, skrępowana, nie wiem czy się odezwać. Boję się o swoją pozycję, bezpieczeństwo? Nie wiem. Wiem, że chcę być sobą. Czy może mi Pani jakoś pomóc
Gimnazjalistka klasa III
Okulary- mój problem
Powinnam nosić okulary, ale nie mogę się do tego zmusić. Wszystkie koleżanki powtarzają mi, że jestem bardzo ładna, a mi się wydaje, że jeśli zacznę nosić okulary, to już tak nie będzie i że żaden chłopak nie zwróci na mnie uwagi. Próbowałam założyć soczewki, ale nie udało się. Boję się, że mój wzrok pogorszy się jeszcze bardziej. Czasami myślę sobie, że może to wszystko to jest moja próżność i powinnam ją przezwyciężyć. W okularach wyglądam okropnie, a do tego wszystkiego we wrześniu idę do liceum, gdzie chodzi chłopak, który bardzo mi się podoba...
16-latka
Nie realizuj tych planów
Już koniec listopada, a ja nie jestem z siebie zadowolona. Owszem, mam piękne oceny, ale nie jestem w tym roku najlepsza w klasie, chociaż się bardzo staram. Moje życie to nauka i tylko nauka. Mowy nie ma o pomaganiu w domu, chociaż mama jęczy, że wszystko na jej głowie. Nie daję rady na cokolwiek oprócz zadań i nauki. Muszę się dostać na studia, za 1,5 roku matura. Obiecałam sobie we wrześniu, że schudnę przynajmniej 5 kilogramów do świąt. No i też się nie udało, waga stoi, a ja się denerwuję, wściekam, płaczę. Co robić, by swoje plany zrealizować?
Licealistka
Czy zrezygnować?
Od 4 lat chodzę do szkoły muzycznej. Został mi ostatni rok, ale już mnie to męczy. Chciałabym zrezygnować bo gra na instrumencie nie idzie mi za dobrze i nie sprawia mi ona przyjemności. Przeszkadza mi to w różnych przyjemnościach spotkaniach z rówieśnikami. Z drugiej strony boję się reakcji pani i rodziców. Szkoda mi zostawiać to wszystko tak naprawdę po nic. Co zrobić?
Nastolatka
