wyszukiwanie zaawansowane > WYSZUKIWANIE | 4581 | WYNIKÓW
Papież o Ślubach Jasnogórskich
Niech Śluby Jasnogórskie, z których zrodziło się wiele dóbr duchowych, nadal inspirują Kościół w Polsce - zaapelował Benedykt XVI do Polaków obecnych na modlitwie "Anioł Pański" w Castel Gandolfo. Po włosku wezwał katolików do zaangażowania się w ramach dialogu z innymi chrześcijanami w ochronę środowiska naturalnego.
Żebraczy grosz
Dziwna scena, prawda? Jakby spotkanie dwóch światów. Po lewej wszystko czyste i białe. Biała jest tkanina rozwieszona na zewnętrznej ścianie gotyckiego kościoła, białe jest okrycie stolika i podestu, i biały jest strój siedzącej młodej kobiety. Nawet stojące na stoliku róże są białe lub prawie białe.
Natrętne zachowanie
W pobliżu mieszka pewien chłopak. Jest mniej więcej w moim wieku, może rok młodszy. Na ogół widuję go w kościele. Zastanawia mnie jego zachowanie- chciałabym mieć dobre relacje z sąsiadami, zwłaszcza, że obok nas mieszkają sami starsi. Gdy idę do kościoła, on idzie za mną. W kościele zawsze siada za mną, a jak nie ma miejsca, to staje obok. Gdy idę do Komunii, on wpycha się przed ludzi, aby być zaraz za mną i ciągle czuję jego wzrok na sobie. Najgorsza jest rutynowość i powtarzalność. Kiedy próbowałam go zagadać, z przerażeniem mi odpowiada i od razu ucieka, jakby się czegoś bał, przy tym się ciągle plącząc i jąkając. Nie wiem, czy próbować z nim nawiązać koleżeńskie relacje, czy nie, ale to śledzenie mnie przez niego zaczyna być irytujące. Gimnazjalistka
Oczekiwanie
Mam wrażenie, że z pewnym chłopakiem bardzo do siebie pasujemy. Wiele rozmawiamy, mamy podobny typ wrażliwości. Pomagam mu w jego licznych problemach oprócz jednego- nie mogę słuchać o tym, że marzy o mojej przyjaciółce, która go absolutnie nie chce. Skąd ta dziwna zazdrość? Przyznaję, że sama nie wiem, czego chcę. Jednocześnie cofam się i idę do przodu, skaczę i spadam, wszystko naraz. Mam bałagan w uczuciach. Bardzo często chodziłam kiedyś do kościoła, dużo włóczyłam się samotnie po mieście. Dostrzegałam piękno w najprostszych rzeczach, zjawiskach. Gdy się po raz pierwszy zakochałam pod koniec gimnazjum, wszystko przepadło. Do kościoła chodzę już tylko w niedzielę. Chciałabym umieć wierzyć jak kiedyś. Kiedy poznam tego jedynego, bo przecież on gdzieś mieszka, może nawet blisko.
Współczucie zamiast przerażenia
Jestem przerażona, bo moja koleżanka przestaje chodzić do kościoła. Powiedziała, że to niepotrzebne jej do niczego, że przestanie też chodzić na religię w szkole. Ona się w ogóle zmienia. Stała się bardzo zarozumiała, głośna, wszystkich wyśmiewa. Co ja mam robić, przecież to była dobra dziewczyna.
12-latka
Najpopularniejsze
- 106 lat temu urodził się Karol Wojtyła
- Znajdź czas na rozmowę o Panu Bogu
- Oddajmy nasze życie Matce Bożej Niepokalanej
- Wsiąść do pociągu buraczkowego
- Warto mieć dobrych przyjaciół w niebie
- To już rok z papieżem Leonem XIV
- Czy mnie wybierasz?
- Nagrodzeni 4/2026
- Nie dostałem SMS-a z nieba
- Mangusteczki karłowate
