wyszukiwanie proste > WYSZUKIWANIE | 1635 | WYNIKÓW
Dziecinna reakcja
Niedawno rozmawiałyśmy o wszystkim i nagle padł temat palenia i picia. Przyjaciółka powiedziała, że kiedyś zapaliła, ale tylko z ciekawości i że normalnie nigdy nie będzie paliła. Nagle pojawił się jej przyjaciel, jakby wiedział, o czym mówiłyśmy, zapytał mnie, czy ona paliła, a ona stwierdziła krótko, bym mu powiedziała prawdę. Kiwnęłam głową, on zaklął i odszedł. Wtedy ona do mnie z pretensjami. Więc potem mu tłumaczyłam, że to było tylko raz, z ciekawości. Ale on stwierdził, że świat jest okropny i dzisiaj zamierza się upić. Mam wyrzuty sumienia, że rozbiłam ich przyjaźń, bo ją zablokował na f-b, nie przyjmuje moich tłumaczeń, że ona nie pali!.
Zmartwiona
Nie minęło
Zakochałam od początku 6 klasy, staliśmy się parą, ale po kilku miesiącach zerwaliśmy. Odtąd nic nie jest tak jak zaledwie rok temu. On niby strasznie się popisuje, jest wiecznie wesoły i ma wiele przyjaciół, to w środku wiele smutku. Czasem daje mi sygnały że jeszcze o mnie nie zapomniał. Ja też coś do niego nadal czuję, ale nie wiem co to.
13-nastolatka
SZANTAŻ PRZYJACIELSKI
Przyjaźniłyśmy się od lat. Niestety, od dłuższego czasu dwie koleżanki bardzo się kłócą, nie chcą się pogodzić, przeciągają inne na swoją stronę. Koszmar. Nie pomagają żadne argumenty. Chyba nasza paczka przestanie istnieć. Czy muszę wybierać, z którą chcę się przyjaźnić? Przecież lubię je wszystkie!
Załamana
Nie bój się Jezusa
Znam siostrę zakonną, która od bardzo wielu lat żyje w klauzurowym klasztorze sióstr karmelitanek. Klauzurowym, to znaczy zamkniętym. Nie chodzi o to, że na klucz zamkniętym, bo każdy zamyka swój dom na klucz. Chodzi o to, że siostra żyje w klasztorze zamkniętym kratą, która oddziela zakonnice od świata zewnętrznego. Można się z siostrami spotykać i rozmawiać, ale... przez kratę.
Powolne odsuwanie się
Nie mam już ochoty na bycie jej przyjaciółką. Ona bardzo się zmieniła w VI klasie. Nieustannie mnie krytykuje, wyśmiewa, a jednocześnie ciągle potrzebuje. Głównie do tego, bym słuchała o jej powodzeniu, którego wcale nie widać. Przestała chodzić do kościoła, śmieje się z mojej pobożności. Gdy czuje, że mam jej serdecznie dosyć, to zaraz wspomina, że jesteśmy przyjaciółkami od zerówki, że jej chyba teraz nie opuszczę.
12-latka
Nie ranić prawdą
Ciężko mi, bo koleżanki odsunęły się ode mnie. A ja powiedziałam tylko szczerze, co jedna o drugiej mówiła. Udowodniłam innej koleżance, że kłamała, bo niby miała być w domu, a widziałam ją z inną dziewczyną. Nie znoszę fałszu, demaskuję go zawsze, ale to się odwróciło przeciwko mnie.
Szóstoklasistka
