wyszukiwanie proste > WYSZUKIWANIE | 1569 | WYNIKÓW
A do szkoły w masce...
Rano mam dobry nastrój, idę do szkoły i noszę tam maskę, uśmiecham się; chociaż wcale mi nie do śmiechu. W domu nastrój się zmienia i popadam w rozpacz. Rodzice się kłócą. Chcę mieć jeszcze chłopaka, który by mnie wspierał. Najlepiej z kościoła, może z oazy. Ale jak pójdę na oazę, znowu będę sama. W dodatku jestem bardzo wrażliwa i byle głupota wprowadza mnie w stan smutku i zamykam się w swoim świecie, w którym już od długiego czasu wymyślam sobie historyjki o chorobie i śmierci, samotności i przemocy. Rożne scenariusze. Mam bardzo zaniżoną samoocenę, nie akceptuję siebie. W dodatku brak mi zrozumienia właśnie w rodzinie. Wierzę, że Bóg, mama i babcia mnie kochają, ale zaczynam wątpić w przyjaźń i że kiedyś poznam cudownego chłopaka. Czasami chcę odejść już z tego świata i zostawić to wszystko.
14-latka
Czas na porządki
Od pewnego czasu coraz bardziej nie chce mi się uczyć. Czuję, że gimnazjum mnie przerasta, a jeszcze dwa lata przede mną. Poza tym tracę swoją kreatywność i większość czasu spędzam na You Tube. Bardzo kocham moich rodziców, ale gdy zwracają mi uwagę, ignoruję ich lub pyskuję. Co mam zrobić, żeby się poprawić?
Gimnazjalistka
Paskudna zazdrośc
Moja przyjaciółka to dobra dziewczyna, ale bardzo się różnimy i mam wrażenie, że ostatnio ją drażnię. Jestem towarzyska, dobrze się uczę, z wszystkimi rozmawiam, a ona ma problemy i z nauką i nawiązaniem kontaktów. Nie odzywa się do mnie ostatnio, unika mnie, nie odpowiada na pytania, wytwarza we mnie poczucie winy.
14- latka
Marzenia czy rozsądek?
Jestem w drugiej klasie gimnazjum, więc powoli czas na to, by zastanowić się nad tym, co chciałabym dalej w życiu robić. Jednak to, co
rzeczywiście chciałabym w życiu osiągnąć a to co powinnam, bardzo się różni. Chciałabym zostać policjantką lub nauczycielką biologii, ale moi rodzice uważają, że to praca bez przyszłości, a w policji daleko nie zajdę. Proponują medycynę. Gdybym zrobiła dodatkowo specjalizację, miałabym duże szanse dostania pracy, a jeśli nie, zawsze mogę otworzyć własny gabinet. Tak przynajmniej rozumują moi rodzice i ja. Tylko aż tak bardzo mnie nie ciągnie na medycynę. Jednak z drugiej strony chciałbym spełnić oczekiwania rodziców i być jako najmłodsza z rodzeństwa dumą rodziny. Nie chciałabym by wypominali mi (tak jak mojemu rodzeństwu) że źle wybrałam. Więc co wybrać? To co podpowiada serce czy to co podpowiada rozum? Zazwyczaj kieruje się rozumem.
15-latka
