wyszukiwanie proste > WYSZUKIWANIE | 137 | WYNIKÓW
Wielka przykrość
Myślałam, że jest moją najlepszą przyjaciółką. Naprawdę to ona przyjaźni się z inną. Okazało się to na wycieczce, bo jak ja potrzebowałam pomocy, to ona poszła do innych koleżanek, a jak jej przyjaciółka potrzebowała pomocy, to ona od razu ją przygarnęła do pokoju, a mnie odrzuciła.
A najgorsze jest to, że kiedy nie było mnie w szkole, to obgadywała mnie za plecami. Bardzo proszę o pomoc, bo mi z tym bardzo smutno i źle. Chciałabym zakończyć tę przyjaźń, ale nie wiem, jak jej to powiedzieć
10-latka
Wciąż pamiętam....
Wciąż pamiętam, jak było mi ciężko, gdy tu pewien kolega dał mi kosza, tu, jakiś czas później, drugi nie wykazywał zainteresowania, kolejny chciał tylko przyjaźni, z jeszcze innym to ja nie chciałam niczego poważniejszego. I tak to się toczyło, dokładnie 4 lata, całe gimnazjum, pierwsza klasa liceum, przepłakane noce, stany depresyjne (ciężki jest
żywot wrażliwca) itd. I wie Pani co? Gdy za trzecim razem dowiedziałam się, że po raz kolejny zostałam odrzucona, stwierdziłam, śmiejąc się przez łzy z mojego losu, że chyba już nigdy nie znajdę tego odpowiedniego, który mnie
polubi, może nawet pokocha.
By tęsknota nie przeszła w histerię
Właśnie skończyłam gimnazjum w prywatnej katolickiej szkole. Chodziłam tam 9 lat, a teraz do liceum rodzice kazali mi iść do szkoły publicznej. Jestem osobą bardzo wrażliwą i przywiązującą się do ludzi i miejsc, toteż na zakończeniu roku polało się dużo łez. Boję się, że sobie nie poradzę, że nie będę tam miała nikogo, komu będę mogła zaufać. Chyba nie nadaję się do innej szkoły, przynależę do tego miej-sca. Dodatkowo musiałam się pożegnać również z przyjaciółką. Pierwszy raz czuję w sobie taką kumula-cje wszystkich negatywnych emocji. Jeździłam nawet na rolkach, bo myślałam że jak się zmęczę, to nie będę miała czasu i siły, żeby to wszystko roztrząsać, ale niestety nie pomogło.
Licealistka
Uzależnienie od przyjaciółki
Mam tylko jedną przyjaciółkę. Spędzamy ze sobą mnóstwo czasu. Znamy się na wylot. O wszystkim sobie mówimy. Mamy mnóstwo wspólnych pasji. Uwielbiamy się ponad wszystko. Możemy cały dzień siedzieć z sobą i rozmawiać albo milczeć. Wiele razy ratowałyśmy się z różnych trudnych sytuacji. Kiedy jej nie ma, nie jestem w stanie się skupić, nic mi nie wychodzi, bardzo mi smutno i tęsknię za nią. Aż do tego stopnia że nie radzę sobie z tym. Piszę do niej listy, ale to też pomaga tylko częściowo. Już próbowałam znaleźć też kogoś innego, kto mógłby zapełnić puste miejsce. Nie ma takiej osoby. Zwyczajnie nie istnieje. Co zrobić z tą pustką?
Gimnazjalistka
Język od najmłodszych lat jako inwestycja w przyszłość dziecka
Nauka języka obcego w dzieciństwie przynosi korzyści, które wykraczają daleko poza samą znajomość słów i zasad gramatycznych. Młody umysł chłonie nowe informacje naturalnie i bez oporu, dlatego wczesny kontakt z językiem sprzyja harmonijnemu rozwojowi. Szkoła językowa dla dzieci może stać się miejscem, w którym nauka łączy się z zabawą, a zdobywane umiejętności budują pewność siebie i otwartość na świat.
