wyszukiwanie proste > WYSZUKIWANIE | 340 | WYNIKÓW
Nikt nie jest ideałem
Jest w klasie pewna przesympatyczna dziewczyna. Siedzi sama na matmie, a to mój ulubiony przedmiot. Ona ma w tym przypadku pod górkę. Dobrze mi się z nią rozmawia, lubimy te same filmy. Marzę, by z nią siedzieć na matematyce, bo zauważyłem też, że ona jest najładniejszą dziewczyną, jaką znam. Chętnie pomógłbym jej w nauce. Jednak zdaję sobie sprawę z tego, że takie patrzenie na dziewczynę jest przedmiotowe. Niby ja tak nie patrzę. Ale mam swoje problemy, nie wiem, czy zbliżanie się do koleżanki ma sens. Daleko mi do ideału.
17-latek
Wpatrzeni w monitory
Kiedyś siedzieliśmy w salonie, oglądaliśmy telewizję i przy okazji rozmawialiśmy, a teraz? Mama ciągle używa tabletu, tata laptopa, a brat telefonu. Telewizja służy tylko jako coś, by w pokoju nie było zbyt cicho. Nie mam ochoty z nimi siedzieć w jednym pokoju, skoro i tak nie rozmawiamy. Wolę już iść do swojego pokoju i tam coś porobić, a potem mają pretensje, że nie spędzam z nimi czasu i zamykam się w pokoju. Naprawdę nie wiem, co mam robić. Chciałabym, by było tak jak dawniej, ale to niemożliwe. Nie wiem, co mam ze sobą zrobić.
14-latka
Dziwne zachowanie?
Spodobał mi się chłopak z klasy, siedzę za nim w ławce i często wykonuję prace grupowe, ale właśnie podczas tych prac, gdy próbuje z nim porozmawiać, to zachowuję się dziwnie np. mówię co mi przyjdzie na myśl, maluje jakieś gryzmoły i dziwne obrazki. Nie chcę, żeby uważał mnie za jakąś wariatkę. On często bawi się z inną dziewczyną i czuję się zazdrosna. On rozmawia ze mną, to ja mam kłopot z odpowiedziami. Może jest jeszcze za wcześnie dla mnie, ale podobał mi się od dawna.
10-latka
To nie musi być zły rok
Miałem masę problemów związanych z dojrzewaniem, szkołą itd. Żeby to odreagować, na przerwach siedziałem sam, nie odzywałem się do nikogo, ze szkoły jechałem prostu do domu, a na spotkaniach ze znajomymi siedziałem z boku. Gdy problemy minęły, nie potrafiłem się wyrwać ze świata, który stworzyłem wokół siebie. Zacząłem się bać rozmów, czułem się inny, niepotrzebny. Nie znoszę prac w grupach, stresuję się wyjściem do sklepu, biblioteki, czy lekarza, dlatego cały wolny czas spędzam w domu. Czuję że bardzo potrzebuję innych ludzi, ale nawiązywanie relacji i ich utrzymanie jest dla mnie czarną magią. Przede mną ostatni rok gimnazjum i boję się, że będzie to dla mnie fatalny okres.
Gimnazjalista
Skutki oszustwa
Przez dłuższy czas oszukiwałam nasza matematyczkę. Nowego działu z algebry nie rozumiem, ale siedzę z najzdolniejszą koleżanką, dobrze ściągam. Niestety, ostatnio nie udało się. Matematyczka zażąrtowała ze mnie, klasa się śmiała. Czuję się poniżona, obrażona. Jak nauczyciel może się tak odzywać?
Obrażona
