wyszukiwanie zaawansowane > WYSZUKIWANIE | 1776 | WYNIKÓW
Wysoka średnia
Mam najwyższą średnią w klasie, w szkole. Z nauką świetnie sobie radzę. Ale nie potrafię nawiązać kontaktu z chłopakiem, który mi się podoba od dawna. On też na mnie zerka, ale pewnie nie odważy się nic zacząć. Jest lubiany w klasie, ale dziewczyny nie ma. Nie uznaję kontaktów wirtualnych, cenię bezpośrednie rozmowy, ale jak tu zaczynać coś w szkole pod czujnym okiem rówieśników.
15-latka
Problemy niskiej
W szkole czuję się źle. Bo jestem od lat najmniejsza w klasie. Przez to nikt nie traktuje mnie poważnie. Dziewczyny coś sobie szepczą w tajemnicy, dla chłopaków jestem dzieckiem. Jakbym była o kilka lat młodsza od reszty klasy. Nie chce mi się zaczynać kolejnego ciężkiego roku szkolnego. Zawsze na końcu, szczególnie na w-f, ale też w życiu towarzyskim.
13-latka
Bez wzajemności
Od dawna mi się podoba kolega z równoległej klasy. Przez jakiś czas i on spoglądał, uśmiechał się, koleżanki próbowały mi pomóc, ale wtedy się tylko namieszało. Ja do niego pisałam, ale po tej ich „pomocy” zamilkł. Teraz on pisze z inną koleżanką, podobno jeszcze inna mu się podoba. Tak o nim marzyłam, tęskniłam.
14-latka
Łzy wzruszenia
Podstawówkę wspominam bardzo źle. Nielubiana, często obrażana. Samotna. W gimnazjum wszystko się zmieniło. Nowe znajomości. Wspaniali ludzie. 1 i 2 klasa były najpiękniejszym okresem w moim życiu. Na samą myśl o tym, że za kilka miesięcy rozstanę się z klasą, mam łzy w oczach. Kocham swoją klasę, tych wszystkich ludzi. Kocham wspominać wszystkie ogniska i wycieczki, oglądać nasze uśmiechnięte twarze na zdjęciach. Ludzie powtarzają ,,To ostatnie chwile, trzeba się cieszyć''. Ale ja nie potrafię. Nie ze świadomością, że lada moment wszystko przeminie.
Gimnazjalistka
Męczący wielbiciel
Bardzo nachalny kolega czeka na mnie, czy po kościele czy po szkole. To mnie tak strasznie irytuje. Patrzy się na mnie tak jakoś dziwnie. Jak z nim nie gadam, to od razu pyta, czy jestem na niego obrażona. Nie jestem na niego obrażona. Po prostu nie mam ochoty z nim gadać. Nie sprawia mi to żadnej przyjemności. Ale przecież tak mu nie powiem. Odprowadza mnie pod dom, chociaż nie cierpię jak to robi. On traktuje mnie jak swoją dziewczynę. Traktuje mnie jak swoją własność!. Mam go dość! Jest irytujący, wkurzający i psuje wiele moich planów. Ale nie mam pojęcia co z nim robić. Lubiłam go, a teraz nie cierpię go i wszystkiego co z nim związane!
Gimnazjalistka, lat 15
Jeden obiekt westchnień
Ja i moja najlepsza koleżanka zakochałyśmy się w tym samym chłopaku. Boimy się, że przez to się tylko pokłócimy. A ja nie jestem w stanie się w nim odkochać. On poprosił ją o chodzenie, lecz odmówiła. Powiedziała, że jest za młoda. Lecz i tak jest w nim zakochana. A on mnie tylko bardzo lubi, lecz ja... go kocham. Co zrobić, by poprosił mnie o chodzenie i jak to zrobić, by nie zranić uczuć koleżanki?
12-latka
Męskie podejście do problemu
Znamy się od przedszkola. Stanowimy silną grupę sześciu zgranych, mądrych, silnych chłopaków. Nowy kolega doszedł do klasy nieco później i próbuje wprowadzić nowy styl, który nam nie odpowiada. Ma głupie pomysły, marne żarty, takie prymitywne, a najgorszy jest jego język, pełen wulgaryzmów. Nie chcemy się tym zarazić. Mamy taki pomysł, by przestać się do niego odzywać.
12-latek
