wyszukiwanie zaawansowane > WYSZUKIWANIE | 4550 | WYNIKÓW
Scenariusz nasz czy Boży?
Od początku nauki w liceum zwróciłam na niego uwagę, ale oboje jesteśmy nieśmiali, nie spieszyłam się, cieszyłam się, że jest. No i mocno się o niego modliłam. W tym roku matura, rozstanie i co? Czekam, że Pan Bóg zacznie działać. Bo czuję, że to jest ten właściwy, że on o mnie myśli. Co mam robić?
Maturzystka
Przyjaźń nie jest niewolą
Jestem zmęczona zachowaniem mojej przyjaciółki. Ciągle się obraża. Uważa, że wolno mi rozmawiać tylko z nią. A powoli nie mamy już wspólnych tematów. Ona nikogo nie lubi. Próbuje mną nieustannie manipulować. Kiedyś się dogadywałyśmy, ale teraz sytuacja jest nie do zniesienia. Czy mam prawo odsunąć się od niej? Ona uważa, że przyjaźń obowiązuje na wieki i ciągle mi to przypomina.
12-latka
Obie obrażone
Pisaliśmy na temat swojego zachowania i koleżanka się na mnie obraziła, bo tę jej wadę skrytykowałam, ujawniłam. Zajrzała do mojej kartki i to przeczytała. Przepraszałam ją już wiele razy, ale zerwała ze mną kontakt. Ja zresztą też się na nią obraziłam, ale już bym chciała to zakończyć. Nie wiem, jak naprawić to, co sama zepsułam.
Gimnazjalistka
Nie narzekać
. Przed nią piętrzył się nie tylko stos zmiętych chusteczek higienicznych, ale i większy stos podręczników i zeszytów. Podobno przed majowym weekendem nauczyciele wpadli wręcz w amok oceniania, podsumowań, sprawdzianów, kartkówek. Nie wiem, czy tak jest faktycznie, bo może przeziębienie ma wpływ na ocenę sytuacji przez Paulinę.
Wybrany przez Boga
Od miesięcy byłam na prawie każdej Mszy, do której on służył. Bardzo, ale to bardzo mi się spodobał, to zaangażowanie w parafię i bijąca od niego dobroć. Trochę zerkaliśmy na siebie, ale zabrakło nawet uśmiechów. Teraz dowiedziałam się, że ten chłopak idzie do seminarium. Czuję złość pomieszaną z roz-czarowaniem. Wiem, że nie mogę ingerować między niego a Boga. Marzę, aby poznać go i może liczyć, że zmieni plany. W końcu w jakimś sensie seminarium jest, oprócz nauki, czasem próby, prawda? Może to nie będzie dla niego? Jestem młoda, mogę poznawać ludzi, on tak samo, nic niczego nie wyklucza, a ja w sercu, cichutko, mogę liczyć na to, że akurat zmieni plany...
Co Pani o tym myśli?
17-latka
