wyszukiwanie zaawansowane > WYSZUKIWANIE | 449 | WYNIKÓW
Zauroczona w przyjacielu
Przyjaźnimy się od lat. Bywało, ze się skrycie w kimś podkochiwałam, ale to zawsze szybko mija. Spędzamy ze sobą wiele czasu, znajomi nazywają nas para, co go bardzo złości. Jest dla mnie przemiły, ale wysyła sprzeczne czasami sygnały. Chciałabym, byśmy się stali parą na zawsze, ale przed nami liceum, studia i tyle znajomości...
Niespokojna
Niech Jezus będzie waszym Przyjacielem
To było kilka miesięcy po tym, jak kard. Józef Ratzinger został papieżem. Wieczorem 15 października 2005 r. na placu św. Piotra w Rzymie zebrało się prawie sto tysięcy włoskich dzieci, które niedawno przyjęły I Komunię św. Spotkanie było niezwykłe. Ojciec Święty Benedykt XVI przez godzinę odpowiadał na ich pytania. Niektóre rozsiadły się całkiem blisko niego i z wielką uwagą, w ciszy słuchały, co papież im mówił. Z pytań dzieci zadanych Benedyktowi XVI wybraliśmy cztery. Przeczytajcie je uważnie. Odpowiedzi Ojca Świętego z pewnością warto pamiętać. To przyda się na całe życie.
KRÓLOWA ABIRE I PRZYJACIELE
Abire zwolniła kroku i śląc mi nieustannie promienie dziecięcego szczęścia zatrzymała się, a reszta małych uczniów spoglądała na nią chichocząc i wytykając palcami... Któreś z dzieci zwróciło się do niej po imieniu i wtedy dowiedziałem się, że jest Królową, Królową Uśmiechu - „Abire” w języku tutejszego plemienia Kabije znaczy „Królowa”.
Oddałam problem Panu Bogu
Zakochałam się w przyjacielu, ale dał mi znać, że nic do mnie nie czuje, a nawet zaczął się kręcić wokół innej dziewczyny, co było dla mnie przykre. Ale oddałam ten problem Panu Bogu i od razu poczułam się lepiej. Jestem już znowu gotowa do przyjacielskich kontaktów z nim i nawet z nią, jeśli będą razem. Moje zauroczenie gdzieś uleciało.
16-latka
Wybrany przez Boga
Od miesięcy byłam na prawie każdej Mszy, do której on służył. Bardzo, ale to bardzo mi się spodobał, to zaangażowanie w parafię i bijąca od niego dobroć. Trochę zerkaliśmy na siebie, ale zabrakło nawet uśmiechów. Teraz dowiedziałam się, że ten chłopak idzie do seminarium. Czuję złość pomieszaną z roz-czarowaniem. Wiem, że nie mogę ingerować między niego a Boga. Marzę, aby poznać go i może liczyć, że zmieni plany. W końcu w jakimś sensie seminarium jest, oprócz nauki, czasem próby, prawda? Może to nie będzie dla niego? Jestem młoda, mogę poznawać ludzi, on tak samo, nic niczego nie wyklucza, a ja w sercu, cichutko, mogę liczyć na to, że akurat zmieni plany...
Co Pani o tym myśli?
17-latka
Najpopularniejsze
- Fatima
- 13 maja wspominamy Matkę Bożą Fatimską
- Nie bójmy się prosić o Ducha Świętego
- Miłość to przekazywanie dobra
- Kończmy dzień litanią wdzięczności
- 17 maja, Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego
- 17 maja, Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego
- Załącznik #9679191
- To już rok z Leonem XIV
- Czy mnie wybierasz?
