Cichy wróg

Panowie ministranci! Co chcę wam przez to powiedzieć? Że jeśli zbyt zaufacie sobie i uwierzycie, jacy to jesteście wspaniali i wyjątkowi, inteligentni i niezastąpieni, to szatan bardzo szybko znajdzie drogę do waszego serca. Nie żebym wątpił w to, że Pan Bóg obdarował was talentami, zdolnościami czy wiedzą. Albo przypuszczał, że nie jesteście zbyt inteligentni. Nie posądzajcie mnie o to. Bo zapewne wielu z was nie tylko poprzez służbę przy ołtarzu pięknie się rozwija. Wierzę w to. Chcę was jedynie przestrzec przed działaniem szatana. I prosić, byście ani przez chwilę nie zapominali, że on naprawdę istnieje. I strasznie zazdrości Panu Bogu tego, że ma was tak blisko przy ołtarzu. Ostatnio przypomniałem fragment Listu św. Piotra, pamiętacie? Apostoł wyraźnie przestrzegał przed diabłem, który krąży jak lew ryczący, myśląc, kogo by pożreć. To przerażające doświadczenie: dać mu się złapać, znaleźć się w jego paszczy i zostać przez niego pożartym. Dreszcze mam, gdy to piszę. Przypominają mi się sceny prześladowania chrześcijan, męczenników ginących za wiarę, rozszarpywanych przez dzikie zwierzęta. To prawdziwi świadkowie Chrystusa. Nasi bohaterowie. I chwała im za to!