PAP

dodane 12.06.2014 11:27

Od skóry z dętką do Brazuki

Brazuca - to nazwa piłki, którą zawodnicy będą grać podczas mistrzostw świata w Brazylii. Waży 437 gramów.

Nazwę wybrali w 2012 roku kibice podczas internetowego głosowania. Brazuca to termin używany w slangu, którym w żartobliwym tonie Brazylijczycy określają samych siebie.

Piłka ta jest najbardziej sprawdzoną w historii mundialu. W testach, które trwały ponad dwa i pół roku, wzięło udział 600 zawodników i 30 drużyn z 10 krajów na trzech kontynentach. By poprawić przyczepność, stabilność i aerodynamikę zdecydowano się "złożyć" ją zaledwie z sześciu paneli-łatek i zmieniono strukturę powierzchni.

Na przykładzie piłek przygotowywanych na potrzeby mundiali widać technologiczny postęp. W pierwszych mistrzostwach świata, w 1930 roku w Urugwaju, grano piłką skórzaną, która była wypełniona dętką.
Skórzana piłka używana była także w chilijskich MŚ w 1962 r. Dla wielu kibiców była wówczas bezimienna. Ot, piłka do gry.

W 1970 r. organizatorzy mundialu postanowili pozbawić ją anonimowości. Pojawiła się nazwa Telstar, a zszyta 32 szwami piłka stała się bardziej widoczna - za sprawą wymogów telewizji. Na mundialu w Niemczech w 1974 roku drużyny miały do dyspozycji dwie piłki - biało-czarnego Telstara i białą wersję Telstar Chile.

W 1978 roku w Argentynie nie mogło być innej piłki niż Tango. Była od poprzedniczek bardziej odporna na wodę, a jej wizualną oprawę stanowiło 20 trójkątów wpisanych w 12 kół. Tango Espana w 1982 roku - to zmodernizowany model piłki argentyńskiej, jednak jeszcze bardziej wodoodporny. Meksyk w 1986 roku dysponował piłką Azteca, ze względu na specyfikę geograficzną kraju, po raz pierwszy wyprodukowaną z tworzyw syntetycznych. Miała być bardziej przydatna do gry na znacznych wysokościach, jeszcze bardziej odporna na wodę.

W 1990 roku Włosi postawili na czarny poliuretan, nakładany warstwami. Questra to piłka, jaką grano w 1994 roku na stadionach USA, szybsza i podobno ułatwiająca kontrolę poczynań gracza. Cztery lata później syntetyczna pianka pozwoliła Francuzom na posługiwanie się wielokolorową piłką o oczywistej nazwie Tricolore. Podczas MŚ w Korei Płd. i Japonii spotkania rozgrywano piłką Fevernova, w porównaniu z poprzednią wzbogaconą w produkcji nowymi technologiami.

Osiem lat temu w Niemczech przyszedł czas "ducha drużyny", czyli Teamgeist. Ma być produktem najnowszej generacji. To piłka, która po raz pierwszy została pozbawiona szwów, a organizatorzy mistrzostw chwalili się, że jest "najbardziej okrągłą piłką świata".

Kolorystyka piłki - biało-czarna - związana była z barwami reprezentacji Niemiec, zaś dodatkowy kolor złoty - na finał - odnosił się do 18-karatowego Pucharu Świata, o który walczą uczestnicy mundialu. Na piłce umieszczono elementy w kształcie śmigła i turbiny. Po raz pierwszy w historii zastosowano w niej nowatorską konfigurację 14, a nie ponad 30 paneli, co pozwoliło na uzyskanie niespotykanej wcześniej gładkości i idealnej kulistości piłki.

Cztery lata temu uczestnicy MŚ kopali Jabulani. Składała się tylko z ośmiu "łatek", ale za to było na niej aż 11 kolorów, inspirowanych barwami RPA. Tyle wykorzystanych barw symbolizuje też skład futbolowej drużyny, ale także liczbę oficjalnych języków używanych w kraju-gospodarzu poprzedniego mundialu oraz afrykańskich społeczności zamieszkujących ten kraj.

Nazwy piłek używanych w Mistrzostwach Świata od 1970 roku:

1970, Meksyk - Telstar
1974, RFN - Telstar
1978, Meksyk - Tango
1982, Hiszpania - Tango
1986, Meksyk - Azteca
1990, Włochy - Etrusco Unico
1994, USA - Questra
1998, Francja - Tricolore
2002, Japonia/Korea Płd. - Fevernova
2006, Niemcy - Teamgeist
2010, RPA - Jabulani
2014, Brazylia - Brazuca

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

PAP

dodane 12.06.2014 11:27

Od skóry z dętką do Brazuki

Brazuca - to nazwa piłki, którą zawodnicy będą grać podczas mistrzostw świata w Brazylii. Waży 437 gramów.

Nazwę wybrali w 2012 roku kibice podczas internetowego głosowania. Brazuca to termin używany w slangu, którym w żartobliwym tonie Brazylijczycy określają samych siebie.

Piłka ta jest najbardziej sprawdzoną w historii mundialu. W testach, które trwały ponad dwa i pół roku, wzięło udział 600 zawodników i 30 drużyn z 10 krajów na trzech kontynentach. By poprawić przyczepność, stabilność i aerodynamikę zdecydowano się "złożyć" ją zaledwie z sześciu paneli-łatek i zmieniono strukturę powierzchni.

Na przykładzie piłek przygotowywanych na potrzeby mundiali widać technologiczny postęp. W pierwszych mistrzostwach świata, w 1930 roku w Urugwaju, grano piłką skórzaną, która była wypełniona dętką.
Skórzana piłka używana była także w chilijskich MŚ w 1962 r. Dla wielu kibiców była wówczas bezimienna. Ot, piłka do gry.

W 1970 r. organizatorzy mundialu postanowili pozbawić ją anonimowości. Pojawiła się nazwa Telstar, a zszyta 32 szwami piłka stała się bardziej widoczna - za sprawą wymogów telewizji. Na mundialu w Niemczech w 1974 roku drużyny miały do dyspozycji dwie piłki - biało-czarnego Telstara i białą wersję Telstar Chile.

W 1978 roku w Argentynie nie mogło być innej piłki niż Tango. Była od poprzedniczek bardziej odporna na wodę, a jej wizualną oprawę stanowiło 20 trójkątów wpisanych w 12 kół. Tango Espana w 1982 roku - to zmodernizowany model piłki argentyńskiej, jednak jeszcze bardziej wodoodporny. Meksyk w 1986 roku dysponował piłką Azteca, ze względu na specyfikę geograficzną kraju, po raz pierwszy wyprodukowaną z tworzyw syntetycznych. Miała być bardziej przydatna do gry na znacznych wysokościach, jeszcze bardziej odporna na wodę.

W 1990 roku Włosi postawili na czarny poliuretan, nakładany warstwami. Questra to piłka, jaką grano w 1994 roku na stadionach USA, szybsza i podobno ułatwiająca kontrolę poczynań gracza. Cztery lata później syntetyczna pianka pozwoliła Francuzom na posługiwanie się wielokolorową piłką o oczywistej nazwie Tricolore. Podczas MŚ w Korei Płd. i Japonii spotkania rozgrywano piłką Fevernova, w porównaniu z poprzednią wzbogaconą w produkcji nowymi technologiami.

Osiem lat temu w Niemczech przyszedł czas "ducha drużyny", czyli Teamgeist. Ma być produktem najnowszej generacji. To piłka, która po raz pierwszy została pozbawiona szwów, a organizatorzy mistrzostw chwalili się, że jest "najbardziej okrągłą piłką świata".

Kolorystyka piłki - biało-czarna - związana była z barwami reprezentacji Niemiec, zaś dodatkowy kolor złoty - na finał - odnosił się do 18-karatowego Pucharu Świata, o który walczą uczestnicy mundialu. Na piłce umieszczono elementy w kształcie śmigła i turbiny. Po raz pierwszy w historii zastosowano w niej nowatorską konfigurację 14, a nie ponad 30 paneli, co pozwoliło na uzyskanie niespotykanej wcześniej gładkości i idealnej kulistości piłki.

Cztery lata temu uczestnicy MŚ kopali Jabulani. Składała się tylko z ośmiu "łatek", ale za to było na niej aż 11 kolorów, inspirowanych barwami RPA. Tyle wykorzystanych barw symbolizuje też skład futbolowej drużyny, ale także liczbę oficjalnych języków używanych w kraju-gospodarzu poprzedniego mundialu oraz afrykańskich społeczności zamieszkujących ten kraj.

Nazwy piłek używanych w Mistrzostwach Świata od 1970 roku:

1970, Meksyk - Telstar
1974, RFN - Telstar
1978, Meksyk - Tango
1982, Hiszpania - Tango
1986, Meksyk - Azteca
1990, Włochy - Etrusco Unico
1994, USA - Questra
1998, Francja - Tricolore
2002, Japonia/Korea Płd. - Fevernova
2006, Niemcy - Teamgeist
2010, RPA - Jabulani
2014, Brazylia - Brazuca

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

W Małym Gościu

Najnowszy numer MGN 02/2020:

Trzeba mieć wielkie marzenia. Tylko takie się spełniają. Przypomniała mi się niedawno historia, którą opowiedziały mi zaprzyjaźnione siostry karmelitanki. Zdarzyło się to dość dawno temu, ale działo się naprawdę. Pewnie słyszeliście o św. Teresie od Dzieciątka Jezus?... Właśnie o niej opowiadały mi siostry.