nasze media MGN 12/2020

Piotr Drzyzga

dodane 26.07.2012 07:55

Bracia Grimm jakich nie znamy

Tworzyli słowniki i gramatyki. Studiowali mitologie i staroduńskie sagi. A wszystko to w burzliwych czasach wojen napoleońskich i Wiosny Ludów. Warto pamiętać, że bracia Grimm to nie tylko Śnieżka, Kopciuszek i Czerwony Kapturek.

W grudniu tego roku minie 200 lat od wydania pierwszego tomu „Baśni dla dzieci i domu” zebranych przez Jakuba i Wilhelma Grimmów. I to właśnie z baśniami kojarzymy tych autorów najczęściej. Tymczasem w niemieckim kręgu kulturowym uchodzą oni za geniuszy także w dziedzinie filologii, historii, polityki, czy prawa.

To właśnie prawo studiowali słynni bracia na uniwersytecie w Marburgu. W czasie wojen napoleońskich, a dokładnie tuż po bitwie narodów pod Lipskiem w 1813 roku, Jakub Grimm przez dwa lata pracował dla księcia Hesji. Zajmował się odzyskiwaniem zagrabionych przez Francuzów książek i dzieł sztuki.

Wcześniej zatrudniony był jako bibliotekarz króla Westfalii, Hieronima Bonaparte. Był także obecny na Kongresie Wiedeńskim gdzie pełnił funkcję sekretarza jednego z poselstw niemieckich.

W roku 1830 słynni bracia zostali profesorami na uniwersytecie w Getyndze. Niestety, po siedmiu latach musieli opuścić miasto po tym, gdy Jakub, wraz z szóstką innych naukowców, zaprotestował przeciw zniesieniu konstytucji przez króla Ernsta Augusta I.

W 1848 roku Jakub został deputowanym do pierwszego ogólnoniemieckiego parlamentu, który zebrał się we frankfurckim kościele pod wezwaniem św. Pawła.

Po czasie bracia kontynuowali naukową karierę w Berlinie gdzie zostali członkami tamtejszej Akademii Nauk. 

Najbardziej znane ich dzieło to wspomniane tu już „Baśnie…”, ale równie ważny był przecież wielotomowy „Słownik niemiecki”, który bracia zaczęli wydawać w 1854 roku. Doprowadzili go do tomu czwartego. Kolejne pokolenia germanistów i językoznawców kontynuowały prace nad słownikiem, którego wydawanie zakończono 32 tomem opublikowanym w 1961 roku.

Należy także wspomnieć o „Niemieckiej mitologii” oraz przede wszystkim o „Gramatyce” Jakuba Grimma, którą Heinrich Heine nazwał dziełem kolosalnym niczym gotycka katedra, niczym wielki chór, z którego wszystkie niemieckie ludy biorą swój głos, a każdy z nich jest w innym dialekcie.

Nie mniej interesujące były publikacje sygnowane przez Wilhelma. Wśród nich zbiory ballad, baśni i pieśni o staroduńskich i staroniemieckich bohaterach, czy też publikacje na temat poezji.

Anna Kamińska stwierdziła kiedyś, że „baśń jest literaturą mędrców”(1). Stanisław Kostka Potocki w dziele "O wymowie i stylu" pisał „iż ludzie najsmakowniejsi i najrozumniejsi w tych na pozór tak płochych i nierozsądnych bajkach znajdują nie tylko przyjemną rozrywkę, ale często i naukę".

W przypadku braci Grimm, którzy od baśni właściwie zaczynali swoją naukową przygodę, tezy te jak najbardziej się potwierdzają. Bez wątpienia byli wielkimi myślicielami, wybitnymi intelektualistami, jednym słowem – mędrcami.

***

(1) Cytat z książki "Baśń i dziecko". Oprac. Halina Skrobiszewska. W-wa 1978 r. Więcej na temat baśni znajdą Państwo w naszym raporcie - wystarczy kliknąć tutaj
« 1 »

Najaktywniejsi użytkownicy

  • 2
    kawa
  • 3
    Mikotka
    ostatnia aktywność: 03.04.2020
    łączna liczba komentarzy: 44
  • 4
    Nacixxx
    ostatnia aktywność: 28.01.2020
    łączna liczba komentarzy: 7
  • 5
    kociaczek

Najwyżej docenione