Gdy się urodził, Wojtyłowie mieli już 14-letniego syna Edmunda. Mieli jeszcze córkę, Olgę, która jednak żyła tylko 16 godzin. Gdy Karol miał 9 lat, zmarła jego mama, pani Emilia.

Niedługo potem tata, pan Edmund, przyprowadził synów, Lolka (tak w domu nazywano Karola) i jego starszego brata Edmunda, przed obraz Matki Bożej Płaczącej w Kalwarii Zebrzydowskiej i powiedział: „Teraz Ona będzie waszą Mamą”.

Często przychodził Karol do pobliskiego wadowickiego kościoła i modlił się w bocznej kaplicy przed obrazem Matki Bożej Nieustającej Pomocy. Najpierw jako chłopiec i ministrant, potem jako student, kapłan, biskup i kardynał. W końcu po wielu latach jako papież. Gdy po raz ostatni odwiedził swoje Wadowice, ukoronował ten maryjny wizerunek i ofiarował złoty różaniec.

Matce Bożej zawierzył całe swoje życie. W herbie papieskim umieścił literę „M” i słowa „Cały Twój”. Ogłosił Rok Maryjny i Rok Różańca. Świat i Rosję poświęcił Niepokalanemu Sercu Maryi. A do modlitwy różańcowej wprowadził tajemnice światła.

Maryja była dla Jana Pawła II Mamą. Gdy 13 maja 1981 roku, we wspomnienia Matki Bożej Fatimskiej, na Placu św. Piotra padły strzały, które miały zabić papieża, był przekonany, że właśnie Ona go ocaliła w tym zamachu. Po latach w Fatimie papież Polak dziękował za ocalenie.

Jak Maryja prowadziła Ojca Świętego czytajcie:

W majowym numerze Małego Gościa

lub na stronie internetowej:

https://www.malygosc.pl/doc/9685542.Zycie-blisko-Mamy