Drewno, wiklina i szkło

Adam Śliwa

|

MGN 10/2010

publikacja 16.09.2010 15:09

Spartańskie kobiety, żegnając mężów idących na wojnę, wręczały im tarczę. Mężczyźni wracali jako zwycięzcy z tarczą w ręku, a gdy polegli, przynoszono ich na tarczy.

Człowiek od zawsze myślał, jak się obronić w razie niebezpieczeństwa. Szczególnie dużo zagrożeń czyhało na niego na wojnie. Żołnierze zastanawiali się więc nad skuteczną obroną. I wymyślili tarczę – broń obrońcy, a nie najeźdźcy. Oto krótka podróż przez jej historię.

Drewno, wiklina i szkło   fot. WIKIMEDIA Tatarski jeździec z kałkanem
Okrągła tarcza, znana z krajów wschodnich, np. z Turcji czy Persji, zwana kałkanem, jest wyjątkowa. Nie była wykonana z drewna, ale składała się z plecionych nicią prętów fi gowca, rattanu lub wikliny.

Dziękujemy, że z nami jesteś

To dla nas sygnał, że cenisz rzetelne dziennikarstwo jakościowe. Czytaj, oglądaj i słuchaj nas bez ograniczeń.

Czytasz fragment artykułu

Subskrybuj i czytaj całość

już od 14,90

Poznaj pełną ofertę SUBSKRYPCJI

Masz subskrypcję?
Kup wydanie papierowe lub najnowsze e-wydanie.