Nad pochylonym więźniem stanął w rozkroku kat z mieczem w ręku. Na dany znak zamachnął się i stalowe ostrze spadło na kark brodatego mężczyzny. Po ziemi potoczyła się głowa wielkiego apostoła, Pawła z Tarsu.

Poganin niech wejdzie
Miał nawracać pogan. Dotąd bowiem apostołowie nie wiedzieli, jak należy traktować tych, którzy chcieli przyjąć chrzest, a nie byli Żydami. Sądzili, że muszą poddać się obrzezaniu i innym przepisom żydowskiego Prawa. Dla pogan to było prawie niemożliwe do przyjęcia. Paweł zrozumiał, że prawdziwi czciciele Boga to ci, którzy są przy Nim sercem. Wybrał się więc do Jerozolimy, żeby spotkać się z Piotrem i innymi apostołami. Tam zapytał ich, czy ma rację. Zebrani orzekli, że tak. To była wielka chwila dla chrześcijaństwa. Od tej pory wstęp do Kościoła został szeroko otwarty dla wszystkich nawróconych.