Nie zawsze byłem człowiekiem wierzącym. Bóg, Kościół, wiara nie były mi potrzebne. Tak mi się przynajmniej wydawało. Niepotrzebne mi były też sakramenty. Spowiedź wydawała się czymś dziwacznym – jak zwierzać się w konfesjonale obcemu człowiekowi z najbardziej intymnych spraw? Na szczęście moja żona mocno zabiegała o mnie u Pana Boga, modląc się wytrwale w mojej intencji. I wymodliła.