Te znaki trzeba znać!

W tym roku szkolnym będziemy odkrywać święte znaki, które „mówią” do nas w czasie Liturgii. Niektóre dobrze znasz, inne może pierwszy raz zobaczysz naprawdę...

Odwiedź stronę „Świętych znaków”

DLA DZIECI

Msza Święta jest pełna znaków. Najpierw dźwięk dzwonów zaprasza na spotkanie z Bogiem. Wchodzisz do kościoła, wodą święconą robisz znak krzyża. Klękasz przed tabernakulum. Ksiądz całuje ołtarz, zaczynając Eucharystię. Przy ołtarzu palą się świece. Słuchasz Pisma Świętego. Śpiewasz, modlisz się, przekazujesz znak pokoju. Wstajesz, klękasz, siadasz. A potem Jezus daje ci siebie w Komunii Świętej pod postacią małej Hostii.

Po co tyle tych znaków? Bo nie wszystko, co najważniejsze, można powiedzieć słowami. Kiedy ktoś kogoś kocha – przytula go, całuje. Kiedy chce komuś okazać szacunek – skłania głowę. Gest mówi coś, czego słowa nie potrafią wyrazić.

Tak samo jest podczas Mszy. Każdy gest, słowo, przedmiot mówią co innego i razem tworzą jeden wielki znak – znak miłości Boga, który przychodzi i zaprasza do spotkania. Eucharystię nazywamy Najświętszym Sakramentem. Czym jest sakrament? To znak widzialny, który wskazuje na niewidzialnego Boga.

ZAPAMIĘTAJ

Msza Święta jest jednym wielkim znakiem Bożej miłości. Każdy jej mały znak prowadzi nas do Jezusa. A On mówi: „Kocham cię”.

DLA RODZICÓW I KSIĘŻY

Liturgia to nie jest zbiór przypadkowych gestów, słów i przedmiotów. Kościół posługuje się znakami, ponieważ człowiek jest istotą cielesną: nie tylko słuchamy i myślimy, ale także patrzymy, dotykamy, klękamy, stoimy, śpiewamy i milczymy.

Cała Msza Święta jest jednym wielkim znakiem obecności i działania Chrystusa. Znaki tworzą w Eucharystii coś więcej niż tylko oprawę. W jej poszczególnych częściach Kościół słowami i gestami głosi to, co Bóg czyni dla naszego zbawienia: gromadzi swój lud, przemawia do niego, przyjmuje jego modlitwy, uobecnia jedyną Ofiarę Chrystusa, karmi nas Jego Ciałem i Krwią, a na końcu posyła nas do świata.

Dlatego warto uczyć dzieci nie tylko tego, co robimy podczas Mszy, ale przede wszystkim, dlaczego to robimy. Dziecko powinno nauczyć się, że przyklęka się przed tabernakulum, że na słowa Ewangelii wstajemy, a podczas konsekracji klęczymy. To jednak dopiero początek wtajemniczenia. Celem jest odkrycie, że za każdym znakiem stoi rzeczywistość wiary. Wtedy dokonuje się to, o co chodzi w Eucharystii – komunikacja z Bogiem.

Słowo „komunikacja” i „komunia” są blisko siebie. Chodzi o spotkanie, o jedność, o wspólnotę między Jezusem a nami. W tym sensie znaki liturgiczne są jak drzwi. Nie zatrzymują naszego spojrzenia na sobie, ale prowadzą dalej – ku Chrystusowi.

Przygotowany cykl „Święte znaki” chce właśnie tego uczyć – patrzeć na Mszę uważniej, rozumieć jej gesty i słowa oraz odkrywać, że Eucharystia nie jest przedstawieniem, które oglądamy, ale spotkaniem, w którym uczestniczymy. To ważne nie tylko dla dzieci, ale dla wszystkich.