2 lutego obchodzimy Dzień Życia Konsekrowanego. W tym roku – już po raz trzydziesty.
Dlaczego w święto Ofiarowania Pańskiego pamiętamy o siostrach zakonnych, braciach i ojcach zakonnych, i świeckich osobach konsekrowanych? Ponieważ oni – podobnie jak Maryja, która w jerozolimskiej świątyni oddała Bogu małego Jezusa – postanowili całkowicie poświęcić całe swoje życie Panu. Jan Paweł II, który ustanowił to święto w 1997 r., powiedział, że życie konsekrowane znajduje się w samym sercu Kościoła, bo „jest radykalnym darem z siebie, który człowiek składa z miłości do Chrystusa”.
W samej tylko Polsce jest niespełna 30 tys. takich osób. Czasami, widząc je w kościele lub mijając na ulicy, rozpoznamy je od razu po wyróżniającym się stroju. Ale modląc się za osoby konsekrowane, pamiętajmy też, że nie każda z nich nosi habit i nie każda żyje we wspólnocie.
O wielości form życia poświęconego Panu Bogu pisze Gabriela Szulik w lutowym numerze „Małego Gościa Niedzielnego”: