15 lutego, 6 Niedziela zwykła

Komentarz:
Wyobraź sobie, że za dwa dni masz mieć sprawdzian z matmy. Słabo ogarniasz te tematy. Stres narasta, materiał jest trudny. Prosisz koleżankę o pomoc. Ona odpowiada bez wahania: „Tak, jasne, jutro po lekcjach mam chwilę, mogę zostać i wytłumaczyć ci.”. Te słowa dają ulgę. Myślisz sobie: dam radę, nie jestem sam.
Następnego dnia czekasz. Piszesz wiadomość, zaglądasz w telefon, sprawdzasz godzinę. Mija czas, ona się nie odzywa. W końcu orientujesz się, że spotkania nie będzie. Czujesz się wystawiony, jakby twoje zmartwienie nikogo nie obchodziło.
W takich chwilach bardzo wyraźnie widać, jak wielką moc mają słowa. Jedno nieprawdziwe „tak” potrafi zranić bardziej niż otwarte „nie”. Dlatego Jezus uczy, by nasze słowa były prawdziwe i odpowiedzialne. Lepiej usłyszeć szczere „nie dam rady”, niż fałszywe „oczywiście”, które kończy się pustką i bólem.
Dotrzymywanie słowa to nie drobiazg, ale znak szacunku innym. Pomyśl dziś przy wieczornej modlitwie jak udaje ci się realizować obietnice, które złożyłeś Panu Bogu. Może warto do nich wrócić. 

POWRÓT