Niedziela - 7 lutego
V NIEDZIELA ZWYK£A
 Jezus rzek³ do Szymona: „Wyp³yñ na g³êbiê i zarzuæcie sieci na po³ów”.(£K 5,4)
Kto nie p³ynie na g³êbiê, ten ma ¿ycie pierwsze z brzegu.
Pierwsze czytanie
Powo³anie Proroka
Z KSIÊGI PROROKA IZAJASZA
W roku ¶mierci króla Ozjasza ujrza³em Pana, siedz±cego na wysokim i wynios³ym tronie, a tren Jego szaty wype³nia³ ¶wi±tyniê. Serafiny sta³y ponad Nim; ka¿dy z nich mia³ po sze¶æ skrzyde³. I wo³a³ jeden do drugiego: „¦wiêty, ¦wiêty, ¦wiêty jest Pan Zastêpów. Ca³a ziemia pe³na jest Jego chwa³y”. Od g³osu tego, który wo³a³, zadrga³y futryny drzwi, a ¶wi±tynia nape³ni³a siê dymem. I powiedzia³em: „Biada mi! Jestem zgubiony! Wszak jestem mê¿em o nieczystych wargach i mieszkam po¶ród ludu o nieczystych wargach, a oczy moje ogl±da³y Króla, Pana Zastêpów!”. Wówczas przylecia³ do mnie jeden z serafinów, trzymaj±c w rêce wêgiel, który kleszczami wzi±³ z o³tarza. Dotkn±³ nim ust moich i rzek³: „Oto dotknê³o to twoich warg: twoja wina jest zmazana, zg³adzony twój grzech”. I us³ysza³em g³os Pana mówi±cego: „Kogo mam pos³aæ? Kto by Nam poszed³?”. Odpowiedzia³em: „Oto ja, po¶lij mnie!”.
IZ 6,1-2A.3-8
Psalm Responsoryjny
REFREN:
Wobec anio³ów psalm za¶piewam Panu.
Bêdê Ciê s³awi³, Panie, z ca³ego serca,
bo us³ysza³e¶ s³owa ust moich.
Bêdê ¶piewa³ Ci psalm wobec anio³ów,
pok³on Ci oddam w Twoim ¶wiêtym przybytku.
REFREN
I bêdê s³awi³ Twe imiê za ³askê i wierno¶æ,
bo ponad wszystko wywy¿szy³e¶ Twe imiê
i obietnicê.
Wys³ucha³e¶ mnie, kiedy Ciê wzywa³em,
pomno¿y³e¶ pomoc mojej duszy.
REFREN
Wszyscy królowie ziemi bêd± dziêkowaæ Tobie,
Panie,
gdy us³ysz± s³owa ust Twoich,
i bêd± opiewaæ drogi Pana:
„Zaprawdê, chwa³a Pana jest wielka”.
REFREN
Wybawia mnie Twoja prawica.
Pan za mnie wszystkiego dokona.
Panie, Twa ³aska trwa na wieki,
nie porzucaj dzie³a r±k Twoich.
REFREN
PS 138,1-2A.2BC-3.4–5.7C-8
Drugie czytanie
¦wiadectwo Paw³a o zmartwychwstaniu Chrystusa
Z PIERWSZEGO LISTU ¦WIÊTEGO PAW£A APOSTO£A DO KORYNTIAN
Przypominam, bracia, Ewangeliê, któr± wam g³osi³em, któr± przyjêli¶cie i w której te¿ trwacie. Przez ni± równie¿ bêdziecie zbawieni, je¿eli j± zachowacie, tak jak wam rozkaza³em. Chyba ¿eby¶cie uwierzyli na pró¿no. Przekaza³em wam na pocz±tku to, co przej±³em; ¿e Chrystus umar³ za nasze grzechy zgodnie z Pismem, ¿e zosta³ pogrzebany, ¿e zmartwychwsta³ trzeciego dnia zgodnie z Pismem: i ¿e ukaza³ siê Kefasowi, a potem Dwunastu, pó¼niej zjawi³ siê wiêcej ni¿ piêciuset braciom równocze¶nie; wiêkszo¶æ z nich ¿yje dot±d, niektórzy za¶ pomarli. Potem ukaza³ siê Jakubowi, pó¼niej wszystkim aposto³om. W koñcu, ju¿ po wszystkich, ukaza³ siê tak¿e i mnie jako poronionemu p³odowi. Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich aposto³ów i nie¬godzien zwaæ siê aposto³em, bo prze¶ladowa³em Ko¶ció³ Bo¿y. Lecz za ³ask± Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi ³aska Jego nie okaza³a siê daremna; przeciwnie, pracowa³em wiêcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz ³aska Bo¿a ze mn±. Tak wiêc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak wy¶cie uwierzyli.
1 KOR 15,1-11
¦piew przed Ewangeli±
AKLAMACJA:
Alleluja, alleluja, alleluja.
Pójd¼cie za Mn±, a uczyniê was
rybakami ludzi.
AKLAMACJA:
Alleluja, alleluja, alleluja.
MT 4,19
Ewangelia
Zostawili wszystko i poszli za Jezusem
S£OWA EWANGELII WED£UG ¦WIÊTEGO £UKASZA
Zdarzy³o siê raz, gdy t³um cisn±³ siê do Jezusa, aby s³uchaæ s³owa Bo¿ego, a On sta³ nad jeziorem Genezaret, ¿e zobaczy³ dwie ³odzie, stoj±ce przy brzegu, rybacy za¶ wyszli z nich i p³ukali sieci. Wszed³szy do jednej ³odzi, która nale¿a³a do Szymona, poprosi³ go, ¿eby nieco odbi³ od brzegu. Potem usiad³ i z ³odzi naucza³ t³umy. Gdy przesta³ mówiæ, rzek³ do Szymona: „Wyp³yñ na g³êbiê i zarzuæcie sieci na po³ów”. A Szymon odpowiedzia³: „Mistrzu, przez ca³± noc pracowali¶my i nice¶my nie u³owili. Lecz na Two¬je s³owo zarzucê sieæ”. Skoro to uczynili, zagarnêli tak wielkie mnóstwo ryb, ¿e sieci ich zaczyna³y siê rwaæ. Skinêli wiêc na wspólników w drugiej ³odzi, ¿eby im przyszli z pomoc±. Ci pod¬p³ynêli i nape³nili obie ³odzie, tak ¿e siê prawie zanurza³y. Widz±c to, Szymon Piotr przypad³ Jezusowi do kolan i rzek³: „Odejd¼ ode mnie, Panie, bo jestem cz³owiek grzeszny”. I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawi³ po¬³ów ryb, jakiego dokonali; jak równie¿ Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. Lecz Jezus rzek³ do Szymona: „Nie bój siê, odt±d ludzi bêdziesz ³owi³”. I przyci±gn±wszy ³odzie do brzegu, zostawili wszystko i poszli za Nim.
£K 5,1-11
Najwa¿niejsze S³owa - wiêcej:.
|
